Cyklinowanie Desek Sosnowych i Świerkowych

Cyklinowanie desek sosnowych i świerkowych. Prawda, której nikt nie lubi

Sosna i świerk mają złą prasę.
„Nie nadają się do cyklinowania”, „to drewno na strych”, „szkoda pieniędzy”.
Słyszałem to dziesiątki razy. I za każdym razem wiem jedno: problemem nie jest drewno. Problemem jest sposób, w jaki się z nim obchodzi człowiek.

Bo sosna i świerk to nie dąb.
I właśnie dlatego wymagają pokory.

To drewno miękkie. Żywe. Pracujące. Reagujące na każdy błąd szybciej niż klient na fakturę. Nie wybacza pośpiechu, nie toleruje siły, nie znosi „robienia jak zawsze”. Tu nie da się wjechać maszyną jak czołgiem i liczyć, że się wyrówna.

A wielu dokładnie tak robi.

Potem zostają fale jak po sztormie, przypalenia, czarne sęki, nierówności, które widać z drugiego końca pokoju. I legenda idzie w świat: „sosna się nie nadaje”.
Nie. Źle wykonana robota się nie nadaje.

Cyklinowanie sosny i świerku to operacja precyzyjna. Zaczyna się od wyższych gradacji, mniejszego docisku, spokojniejszych przejść. Tu trzeba czuć maszynę i drewno pod nią. Każdy sęk to inna historia. Każda deska potrafi zachować się inaczej. Tu nie wygrywa siła – wygrywa kontrola i cierpliwość.

Największym grzechem jest wykańczanie sosny tak, jakby była dębem. Twardy lakier, wysoki połysk, „żeby było na lata”. Efekt? Podłoga wygląda jak plastikowa tafla, śliska, zimna, nienaturalna. A przecież sosna i świerk są po to, żeby oddychały, żeby żyły razem z domem.

Dlatego najlepiej czują się w oleju albo olejowosku. Mat, półmat, naturalność. Powierzchnia, którą można naprawić miejscowo, a nie skuwać po kilku latach do zera. To drewno nie chce być udawanym marmurem. Ono chce być sobą.

Czy cyklinowanie desek sosnowych i świerkowych ma sens?
Tak. I to duży.

Ale tylko wtedy, gdy robi to ktoś, kto wie, że ma do czynienia z miękkim drewnem, a nie „tańszym dębem”. Źle zrobione będzie straszyć latami. Dobrze zrobione potrafi wyglądać ciepło, szlachetnie i prawdziwie – tak, jak drewno powinno wyglądać.

Sosna i świerk nie są problemem.
Problemem jest brak szacunku do materiału.

GajaPartner – bo podłoga to rzemiosło, nie przypadek.